ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:

Ο ΜΥΣΤΑΓΩΓΟΣ, Ο ΕΠΟΠΤΗΣ, Ο ΝΕΟΦΥΤΟΣ

Μυσταγωγός: Στις σκοτεινές εποχές της ανθρωπότητας, κατά τις οποίες η βάρβαρη βία απειλεί να εξοντώσει την Ελευθερία, και το μίσος ζητεί ν' ανατρέψει τον Θείο νόμο της Αγάπης, δεν έλειψαν φωτεινές εστίες, δημιουργημένες από αγνά και ελεύθερα πνεύματα, αποφασισμένα να διατηρήσουν άσβεστο το πυρ που έφερε ο Προμηθέας στους ανθρώπους, και να εργασθούν για να επικρατήσει επάνω στη γή η βασιλεία του αγαθού.

Μια τέτοια εστία πνευματικού φωτός αποτελεί και η δική μας ομάδα, στην οποία εισέρχεσαι κι εσύ σήμερα, Νεόφυτε αδελφέ, με τον σκοπό να παρασκευάσουμε τον σπόρο του μέλλοντος και να αγωνισθούμε για να διατηρήσουμε αμόλυντο το αίσθημα της Ελευθερίας, να υποστηρίξουμε τις αρχές του Ανθρωπισμού και να αναζωπυρώσουμε τη φλόγα της παγκόσμιας Αγάπης, που δεν παύει να σιγοκαίει στις ευγενικές ψυχές, όσες αυθόρμητα συμμερίζονται τον πόνο των συνανθρώπων τους. Συγκέντρωσε, λοιπόν, την προσοχή σου, για να μυηθείς στις αρχές μας και να εννοήσεις τη μέθοδο της εργασίας μας. ΄

Επόπτης: Αγαπημένε μας φίλε, γιατί συνερχόμεθα εδώ και τι μας συνδέει η ανιδιοτελής αγάπη του πλησίον;

Πως μπορούμε να υπηρετήσουμε πνευματικά την ανθρωπότητα;

Μυσταγωγός: Με το να υπερασπίζουμε την Ελευθερία και να διαδίδουμε τις αρχές του Ανθρωπισμού.

Επόπτης: Τι εννοούμε λέγοντας «Ελευθερία»;

Μυσταγωγός: Το δικαίωμα που έχει κάθε άνθρωπος να ενεργεί σύμφωνα με την θέλησή του, κάθε τι που δεν αντιβαίνει στο φυσικό νόμο, στη φυσική ηθική και στην ελευθερία των άλλων.

Επόπτης: Από πού γεννιέται το δικαίωμα της Ελευθερίας;

Μυσταγωγός: Η Ελευθερία αποτελεί έμφυτο και πρωταχικό δικαίωμα του ανθρώπου. Δεν μπορεί να έχει άλλα όρια, παρά τον σεβασμό της ελευθερίας των άλλων, της αρμονικής συμβίωσεως και της συνολικής προόδου.

Επόπτης: Πώς μπορούμε να υπερασπισθούμε την Ελευθερία, όταν τόσο άγρια προσβάλλεται, όπως γίνεται στις ημέρες μας;

Μυσταγωγός: Με το να γίνουμε εμείς οι ίδιοι εσωτερικά ελεύθεροι. Τότε κανείς δεν μπορεί να μας υποδουλώσει.

Επόπτης: Πώς μπορούμε να γίνουμε εσωτερικά ελεύθεροι;

Μυσταγωγός: Με το να απαλλαγούμε από τη δουλεία των παθών και των προλήψεων και να αποκτήσουμε απόλυτη ελευθερία σκέψεως.

Επόπτης: Δεν φοβάστε την απόλυτη ελευθερία σκέψεως;

Μυσταγωγός: Όχι, όταν συνοδεύεται από την αγάπη του πλησίον.

Επόπτης: Είπατε ότι υπηρετούμε την ανθρωπότητα στον πνευματικό τομέα με το να υπερασπίζουμε την Ελευθερία και να μεταδίδουμε τις αρχές του Ανθρωπισμού. Ποιες είναι οι αρχές του Ανθρωπισμού;

Μυσταγωγός: Ο σεβασμός των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Του δικαιώματος που έχουν όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως καταγωγής και τάξεως, πάνω στη ζωή, στη μόρφωση, στα αγαθά του πολιτισμού και στην ευδαιμονία. Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η αλληλεγγύη, η δικαιοσύνη και η συγγνώμη. Η προστασία των ανηλίκων, των ασθενών και των αδικουμένων. Η ειρηνική συμβίωση λαών και ανθρώπων, η συνεργασία σε έργα προόδου και πολιτισμού και η δημιουργία πνεύματος αδελφοσύνης, χωρίς διάκριση εθνικότητος και θρησκείας, φυλής και τάξεως.

Επόπτης: Πώς μπορούμε να διαδώσουμε τις αρχές του Ανθρωπισμού;

Μυσταγωγός: Με την λογική και κυρίως με το παράδειγμα.

Επόπτης: Πρέπει, λοιπόν, να καλυτερεύσουμε εμείς οι ίδιοι για να μπορέσουμε να επηρεάσουμε και τους άλλους;

Μυσταγωγός: Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Για να χτίσουμε γερό οικοδόμημα, πρέπει πρώτα να επεξεργασθούμε τους ογκόλιθους των θεμελίων.

Επόπτης: Πώς θα μπορέσουμε να καλυτερεύσουμε τους εαυτούς μας;

Μυσταγωγός: Καλλιεργώντας τη σκέψη μας και κάνοντας λογικές και αγνές πράξεις. Έτσι θα επιτύχουμε βαθμηδόν την πνευματική και ηθική βελτίωσή μας, και μόνον τότε θα είμαστε σε θέση να επιδράσουμε αποτελεσματικά επάνω στο κοινωνικό σύνολο.

Επόπτης: Ώστε πρέπει να γίνουμε σοφοί και ενάρετοι για να μπορέσουμε να δράσουμε αποτελεσματικά;

Μυσταγωγός: Αυτό θα ήταν το ιδανικό. Έως ότου όμως το επιτύχουμε, ας βαδίζουμε με καλή θέληση επάνω στον δρόμο της Σοφίας και της Αρετής, και συγχρόνως ας βοηθούμε κατά το δυνατόν τους συνανθρώπους μας.

Επόπτης: Μπορείτε να μας υποδείξετε ποια είναι τα κυριότερα εμπόδια που συναντά ο άνθρωπος που θέλει να βαδίσει επάνω στον δρόμο της Αρετής;

Μυσταγωγός: Ναι, αδελφέ μου. Είναι ο εγωισμός, η αλαζονεία, το συμφέρον και τα πάθη.

Επόπτης: Πώς μπορεί να νικηθεί ο εγωισμός;

Μυσταγωγός: Με την απόκτηση της Σοφίας.

Επόπτης: Η αλαζονεία;

Μυσταγωγός: Με την απόκτηση του «Γνωθι σαυτόν».

Επόπτης: Το συμφέρον;

Μυσταγωγός: Με την αγάπη του πλησίον.

Επόπτης: Τα πάθη;

Μυσταγωγός: Η περιστολή των παθών δεν είναι καθόλου εύκολη. Χρειάζεται μακρά προσπάθεια. Χωρίς όμως την περιστολή των παθών, η επίτευξη της Σοφίας είναι αδύνατη.

Επόπτης: Μας είπατε τις δυσκολίες του δρόμου της Αρετής. Μπορείτε να μας περιγράφετε και τις δυσκολίες του δρόμου της Σοφίας;

Μυσταγωγός: Την πύλη του δρόμου της Σοφίας φράζουν τρεις ογκόλιθοι: Η αδιαφορία, η υλοφροσύνη και η δοκησισοφία.

Όποιος κατορθώσει να υπερπηδήσει αυτούς τους ογκόλιθους, που εμποδίζουν την είσοδο στον δρόμο της Σοφίας, θα έχει να αντιμετωπίσει και άλλα εμπόδια. Οι προλήψεις, η δεισιδαιμονία, ο φανατισμός, η εμπάθεια, η μισαλλοδοξία, δεν είναι από τα μικρότερα.

Επόπτης: Τι προσόντα πρέπει να έχει αυτός που θέλει να βαδίσει τον δρόμο της Σοφίας;

Μυσταγωγός: Πρέπει να έχει ελεύθερη σκέψη και χρηστά ήθη. Διότι η Σοφία χωρίς την Αρετή είναι όχι μόνον ανώφελη αλλά και επικίνδυνη.

Επόπτης: Σεβάσμιε Μυσταγωγέ, απ'όσα μας είπατε είναι φανερό ότι η Σοφία και η Αρετή δεν είναι εύκολο ν'αποκτηθούν. Πρέπει, λοιπόν, να συμπεράνουμε ότι οι προσπάθειές μας κινδυνεύουν ν' αποβούν μάταιες;

Μυσταγωγός: Όχι, διότι δεν πρέπει να αποβλέπουμε σε εύκολες μόνο επιτυχίες. Και η αποτυχία έχει την αμάραντη δόξα της, όταν η προσπάθεια που γίνεται είναι τίμια και ειλικρινής. Ας εργαζόμαστε, λοιπόν με τιμιότητα και ειλικρίνεια και ας μη μας επηρεάζει το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι. Η μέθοδος της εργασίας μας είναι βραδεία αλλά ουσιαστικά αποτελεσματική. Νεόφυτε αδελφέ, εάν θέλετε να εργαστείτε μαζί μας πρέπει να προσπαθήσετε να γίνετε πραγματικά ελεύθερος, αποβάλλοντας τις προλήψεις και κατευνάζοντας τα πάθη, που θολώνουν το πνεύμα. Πρέπει να σέβεστε την ελευθερία της σκέψεως κάθε ανθρώπου, χωρίς να παρασύρεσθε από τις επιθυμίες, τις κλίσεις ή τις πεποιθήσεις σας, σε βίαιες πράξεις, και να υπηρετείτε τους συνανθρώπους σας, έστω και αν αυτό γίνεται με ζημία της ησυχίας και της ανέσεώς σας. Το υπόσχεσθε;

Νεόφυτος: Μάλιστα, με όλη μου την ψυχή.

Μυσταγωγός: Επίσης πρέπει να υποσχεθείτε ότι δεν θα παραδεχθείτε ποτέ να καταπνιγούν τα φυσικά δικαιώματα του ανθρώπου από τη βία δεσποτισμού, από τον φανατισμό ή από την αμάθεια. Πρέπει να υπερασπίζετε, ακόμη και με κίνδυνο της ζωής σας, τις αρχές του Ανθρωπισμού. Το υπόσχεσθε;

Νεόφυτος: Μάλιστα, με όλη μου την ψυχή.

Μυσταγωγός: Νεόφυτε αδελφέ, έγινες ένας από τους δικούς μας, τους εργάτες του πνευματικού πολιτισμού. Αυτό δεν σου γεννάει κανένα δικαίωμα, σου γεννάει;

Ο νόμος της δικαιοσύνης ισχύει παντού και πάντοτε. Ό,τι σπέρνουμε ... θερίζουμε..!

Η μεγάλη αυτή αλήθεια επιβεβαιώνεται από την παρακάτω ιστορία:

Στην αρχαία εποχή η Δήλος ήταν κέντρο εμπορικό των Ελλήνων και θεωρούνταν πως παρείχε ασφάλεια στους εμπορευόμενους λόγω του Θεού.

Λοιπόν, ο Μηνοφάνης, ο στρατηγός του Μιθριδάτη, είτε από προσωπική του καταφρόνηση, είτε γιατί διατάχθηκε από το Μιθριδάτη - ο άνθρωπος που είχε το μυαλό του στο κέρδος, βάζει τον θεό παρακάτω απ' ό,τι αρπάζει - αυτός, λοιπόν ο Μηνοφάνης, επειδή η Δήλος ήταν ατείχιστη και οι κάτοικοί της άοπλοι, κατέπλευσε εκεί με τριήρεις, σκότωσε τους ξένους που βρίσκονταν στο νησί καθώς και τους Δηλίους. Αφού φόρτωσε στα πλοία πολλές πραμάτειες των εμπόρων και όλα τα αναθήματα, αφού πήρε δούλους γυναίκες και παιδιά, ισοπέδωσε και την ίδια την Δήλο...

Όμως, ούτε ο Μηνοφάνης γλύτωσε από τη θεία δικαιοσύνη, ούτε κι αυτός ο Μιθριδάτης. Ο Μηνοφάνης αμέσως μόλις σαλπάρισε, μετά την καταστροφή της Δήλου, έπεσε σε ενέδρα που του είχαν στήσει με πλοία οι έμποροι που είχαν διαφύγει και τον έπνιξαν.

Ο Μιθριδάτης... όπλισε το χέρι του εναντίον του εαυτού του, όταν καταλύθηκε το βασίλειό του και καταδιώκονταν παντού από τους Ρωμαίους. Υπάρχει και η άποψη πως αυτός βρήκε βίαιο θάνατο από το χέρι κάποιου μισθοφόρου του, ζητώντας του ο ίδιος ως χάρη. Αυτό το τέλος είχαν αυτοί λόγω της ασέβειάς τους.

Σύμφωνα με το θείο νόμο της δικαιοσύνης, δεν ανταμείβονται ανάλογα οι μεγάλες μας πράξεις, αλλά και οι μικρότερες και όχι μόνο οι πράξεις, αλλά και οι παραλήψεις μας. Και ας μην ξεχνάμε επίσης τη μεγάλη αλήθεια: Όταν μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον και δεν τον βοηθάμε, τότε τον βλάπτουμε...! Ας προσαρμόσουμε λοιπόν τη ζωή μας σύμφωνα με το θείο νόμο της δικαιοσύνης για να επιζήσουμε, αλλά και για να ευτυχήσουμε.