Οι λόγοι ηθικής που επιβάλλουν την αποχή απ' το κρέας

Οι άνθρωποι απ' τους αρχαίους χρόνους είχαν αντιληφθεί ότι η κρεοφαγία είναι μια ανήθικη, βάρβαρη και εγκληματική πράξη. Ο Όμηρος στο έργο του "Οδύσσεια" παρομοιάζει τους κρεοφάγους με τους Κύκλωπες οι οποίοι ήσαν ανθρώπινα τέρατα, που τρώγανε ανθρώπους και ήμερα ζώα, τους δε φυτοφάγους με τους λωτοφάγους (ο λοτός είναι ένα πεντανόστιμο φρούτο), οι οποίοι  ήσαν τόσο ήρεμοι και καλόκαρδοι, ώστε όποιος τους γνώριζε δεν ήθελε να φύγει από κοντά τους!

Ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Πυθαγόρας, ο Ηράκλειτος, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο Νεύτωνας, ο Έντισον, ο Τολστόϊ και πολλοί άλλοι πνευματικοί άνθρωποι δεν έτρωγαν κρέας.

Ο Πλούταρχος, μέγας ιστορικός και φιλόσοφος της αρχαίας Ελλάδας, στον πρώτο κατά της κρεογαγίας λόγο του, μεταξύ άλλων, γράφει:

Με ρωτάτε, γιατί ο Πυθαγόρας δεν έτρωγε σάρκες ζώων.

Και εγώ σας ρωτώ με τη σειρά μου:

Πόσο θάρρος χρειάστηκε ο άνθρωπος που έβαλε πρώτος στο στόμα του ένα κομμάτι ματωμένη σάρκα και έσπασε με τα δόντια του τα κόκαλα ενός σκοτωμένου ζώου, που σερβίρισε στο τραπέζει του κορμιά νεκρά, πτώματα και καταβρόχθισε μέλη που λίγο πριν βέλαζαν, μούγκριζαν, περπατούσαν, έβλεπαν;

Πως μπόρεσε το χέρι του να τρυπήσει μ' ένα σίδερο την καρδιά ενός ζωντανού πλάσματος;

Πως τα μάτια μπόρεσαν ν' αντέξουν στο θέαμα ενός φονικού;

Πως μπόρεσε να σφάξει, να γδάρει, να διαμελίσει ένα δυστυχισμένο, ανυπεράσπιστο ζώο;

Πως μπόρεσε η μυρωδιά του αίματος να μην τον αηδιάσει;

Πως δεν κυριεύτηκε από φρίκη, όταν βάλθηκε να καθαρίζει το πηγμένο αίμα που είχε πλημμυρίσει το δολοφονημένο ζώο;

Γι' αυτούς που πρωτάρχισαν αυτά τα αφύσικα γεύματα, πρέπει να απορήσουμε και όχι για αυτούς που τ' αποκηρύσσουν.

Κοιτάξτε το πλήθος των αγαθών που έχετε

Πόσους καρπούς σας δίνει η γη, τι πλούτη σας προσφέρουν τα χωράφια και τ’αμπέλια,πόσα ζώα σας διαθέτουν το γάλα τους για να τραφείτε και το μαλλί τους για να ντυθείτε; Τι άλλο θέλετε για να ζήσετε;Ποιά μανία σας σπρώχνει να σκοτώνετε;

Οι πάνθηρες και τα λιοντάρια, τ’άγρια θηρία όπως τα λέτε, ακολουθούν από ανάγκη το ένστικτό τους και σκοτώνουν τ’ άλλα ζώα για να ζήσουν. Εσείς όμως, εκατό φορές πιο άγριοι απ’ αυτά, πολεμάτε χωρίς να έχετε καμιά ανάγκη το ένστικτο, για να παραδοθείτε στις απάνθρωπες απολαύσεις σας.

Τα ζώα που τρώτε, δεν είναι εκείνα που τρώνε τ’ άλλα. Αυτά τα σαρκοβόρα ζώα δεν τα τρώτε,τα μιμείσθε!

Εσείς ορέγεσθε τ’ αθώα αρνάκια και τα άλλα ήμερα ζώα που δεν κάνουν κακό σε κανέναν, που αφοσιώνονται σε σας,που σας εξυπηρετούν και που εσείς για να ξεπληρώσετε τις υπηρεσίες τους τα τρώτε.

Ω! Αφύσικε δολοφόνε, αν επιμένεις να υποστηρίζεις πως η φύση σ’έπλασε να τρώς τους όμοιούς σου, πλάσματα με σάρκα κι οστά ευαίσθητα και ζωντανά σαν εσένα, πνίξε λοιπόν τη φρίκη που σου προκαλούν αυτά τα τρομερά γεύματα.

Σκότωσε μόνος σου αυτά τα ζώα. Πνίγε τα με τα χέρια σου.

Ξεσκισέ τα χωρίς μαχαίρια με τα νύχια σου, όπως τα λιοντάρια και οι τίγρεις.

Δάγκωσε και κομμάτιαζε το βόδι. Φάε αυτό το αρνάκι ζωντανό.

Καταβρόχθισε ζεστές τις σάρκες του. Ρούφηξε μαζί με το αίμα του...και την ψυχή του.

Ανατριχιάζεις; Δεν τολμάς να φανταστείς να πάλλεται κάτω από τα δόντια σου μια σάρκα ζωντανή!!

Άνθρωπε βάρβαρε και άσπλαχνε...!!!

Η νεκρή σάρκα σου φέρνει αποστροφή, τα σπλάχνα σου δεν την ανέχονται γι’αυτό φροντίζεις με τη μαγειρική και τις σάλτσες να της αλλάξεις μορφή και να γευθείς με απόλαυση τα πτώματα που και το ίδιο σου το μάτι δεν θα μπορούσε ν’ανεχτεί την αποκρουστική τους όψη!».

Ο μεγάλος φιλόσοφος Πλάτωνας, προτείνει για τη διατροφή τα εξής:

«Να τρέφεσθε με ψωμί πιτυρούχο, ελιές, τυρί, βολβούς, όσπρια, φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς.

Ακολουθώντας αυτό τον τρόπο της διατροφής, θα ζείτε με ειρήνη και υγεία.

Όπως είναι φυσικό θα πεθάνετε γέροι και τον ίδιο τρόπο ζωής να παραδίδεται στα εγγόνια σας».

Ο Πλάτωνας με τις παραπάνω διατροφικές υποδείξεις του επισημαίνει : από την διατροφή μας εξαρτάται η ειρήνη,η υγεία,η μακροζωία, δηλαδή ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει στη ζωή.

Ο Μέγας Βασίλειος στον περί νηστείας πρώτο λόγο του, μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Να μην τρώτε κρέας, ούτε να πίνετε κρασί, ούτε όσα οι κοιλιόδουλοι επιθυμούν. Γιατί μαζί με την πολυφαγία, το μεθύσι και την ποικιλία των καρυκευμάτων ανοίγει η όρεξη για κτηνώδη συμπεριφορά».

Ποιοί χάθηκαν στην έρημο; Δεν ήταν εκείνοι που ήθελαν να τρώνε κρέας;

Αυτοί οι ίδιοι, όσο ήταν ευχαριστημένοι με το μάννα και το νερό που τους έστελνε ο Θεός νικούσαν τους Αιγύπτιους και ακόμη πέρασαν μέσα απο τη θάλασσα.

Δεν υπήρχε στις φυλές τους κανένας άρρωστος.

Επειδή όμως επιθύμησαν το κρέας, όσοι επέζησαν αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Αίγυπτο και δεν αξιώθηκαν να δουν τη Γη της Επαγγελίας, που τους υποσχέθηκε ο Θεός».

Γιατί δεν διδάσκονται όλες οι παραπάνω γνώσεις και πληροφορίες στα σχολεία;

Γιατί δεν μεταδίδονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;

Γιατί υπάρχει τόση άγνοια, παραπληροφόρηση, διαστροφή, πόνος;

Γιατί τα σχολεία σήμερα δε διαπλάθουν ελεύθερους ευτιχισμένους ανθρώπους αλλά ρομπότ, δούλους των άψυχων μηχανών, που παράγουν περιτο-βλαβερά προΪόντα...!

Υπέρτατο χρέος κάθε ανθρώπου που έχει λογική, ψυχή και συνείδηση είναι ν’αγωνιστεί, ώστε να μεταδοθούν όλες αυτές οι ανθρωποσωτήρες γνώσεις σ’όλο τον κόσμο και να μετατραπούν τα σχολεία του θανάτου σε σχολεία ζωής.

 του Κωνσταντίνου Παπανικόλα